Naar de Startpagina

 Webmaster 
     Terug naar de overzichtspagina

Performance


Derde open podium voor performance (mei 2010)

We weten niet precies waarom, maar het derde open podium voor performance viel nóg experimenteler en informeler uit dan het eerste en tweede podium. De ruimte werd vrijer gebruikt, de gebeurtenissen speelden zich op allerlei plaatsen af. Het reguliere podium lieten de performers daarbij eigenlijk vooral links liggen. Wellicht had het iets te maken met de plaats van de geluidsinstallatie?

Ook dit keer was de sfeer totaal ongedwongen. Enkele performances waren momentane improvisaties en dat droeg natuurlijk ook bij aan de bandeloosheid. Opnieuw waren er bijzondere dingen te zien. Het was aangenaam druk. Acht kunstenaars traden aan (sommige meerdere keren), zie het programma hiernaast. Hieronder een fotoimpressie van deze prachtige avond.

(foto's: Paul Boekhout - dank je, Paul!)



Emil Georgiev beet het spits af. De meesten onder ons kennen hem als beeldhouwer en tekenaar, maar hij is een man van onvermoede talenten. Hij gaf een korte recital van eigen arrangementen van klassieke stukken, op akoestische gitaar..




Programma


(in volgorde van optreden)

Emil Georgiev - gitaarrecital - speelt vier klassieke stukken in eigen arrangement voor akoestische gitaar

Hossein Ghazi - verteller - leest allegorisch verhaal

Willem Adelaar - dichter - leest twee eigen gedichten

Tom van Popering - slam poet - test een tweetal nieuwe gedichten

Pierre Maréchal - verteller - leest eigenzinnige on-the-spot rapportage over de finish van de Rotterdamse Marathon

Alex den Ouden - performt een lichtspoor - met dubieus succes

Emil Georgiec & Tom van Popering - volledig improv slam/jam - woorden en electrische gitaar

Pierre Maréchal - commentaar op stadsdichtersverkiezing - in Eindhoven, waar anders?

Nelligje Wachter - project "Oude woorden" - leest vier van haar kwatrijnen

Joost Wijnen - impromptu electronische muziek - hoofdzakelijk acid jazz

Hossein Ghazi las een kort verhaal met een bepaaldelijk als "moralistisch" te betitelen boodschap. Hier en daar zag je een enkele kunstenaar wat ongemakkelijk heen en weer schuiven op z'n stoel. Kennelijk trof de boodschap (hier en daar) doel.





Willem Adelaar presenteerde twee van zijn jongste gedichten, het korte "Het" en een veel langer gedicht, geďnspireerd door de recente bomaanslag in de Moskouse metro. Een aangrijpend werk dat in een toepasselijk doodse stilte werd aanhoord (en daarna bejuichd).





Om de lichte melancholie die Willem achterliet wat te verdrijven, vroegen we Tom van Popering naar zijn allerlaatste pennevruchten. De eerste bleek gebaseerd op de schipbreuk van het schip de Medusa - iets minder gruwelijk (wellicht) dan de inspiratiebron. De tweede pennevrucht was juist deze ochtend klaargekomen. Hij wierp een wrang licht op de IWAB - de persoon die stiekum achter zijn rug wordt beschreven als de "Ik weet alles Beterweter".





Kwam Pierre Maréchal met een droogkomische beschouwing over het einde van de onlangs gelopen Marathon in Rotterdam. Het bleek maar weer eens, hoe een kien observator prachtige pareltjes van waarneming als het ware van de grond opraapt om ze op te schrijven. Er viel het nodige te lachen, maar meer nog, te glimlachen. Later op de avond presenteerde Pierre nog een tweede bijdrage, een ingehouden commentaar op de merkwaardige manier waarop Eindhovens nieuwe stadsdichter onlangs benoemd en beroemd werd.





Laatste performer voor de pauze was Alex (himself) die uit het niets opdook om een lang lichtspoor uit te rollen. Tot aller schrik bleek een deel van dit spoor "zo maar" defunct te zijn. In een performance gebeuren nu eenmaal vaak "zo maar" de ergste dingen. Enkele pogingen het spoor (weer) tot leven te wekken, mislukten schromelijk. Aarzelend, met verdriet in de ogen, werd het uitrollen voortgezet. Na completering van het werk leunde Alex desondanks na gedane arbeid licht triomfantelijk achterover om zijn werk met trotse vaderlijke blik te aanschouwen - waarop het hele spoor prompt de geest gaf en alles donker werd. Na enkele vergeefse pogingen bleek dat de zaak reddeloos verloren was. Traag, met hangende schouders, werd het dode spoor weer opgerold en verdween de auctor intellectualis van deze performance wederom in het niets ....





De pauze werd door de meeste aanwezigen gebruikt voor consumptie en conversatie; maar Tom van Popering en Emil Georgiev gebruikten de tijd om samen een sessie improv slam/jam in elkaar te knutselen. Dat wil zeggen, gedichten op rock-achtige electronische gitaarmuziek. Niet tevoren geprepareerd maar recht uit het hart. Het was een mooi stuk samenwerking, dat soms ook nog verbluffend fraai klonk. We gaan dergelijke joint ventures verder onderzoeken, dat zal duidelijk zijn!








Nelligje Wachter vertelde over het project "Oude woorden" waarbij zij betrokken is. Zij debiteerde uit het hoofd de kwatrijnen (vierregelige dichten) die zij schreef bij de termen: "pront" - "kleppers" - "schoteldoek" - "kassiewijle". De jongere generaties toehoorders bleven verbijsterd achter (wat zijn dat nou toch voor woorden?) maar de ogen der oude garde lichtten even op ....





Laatste onderdeel van de serie performances was een ad hoc improv miniconcert door Joost Wijnen. Zoals bekend brengen electronicajongens altijd veel mysterieuze apparatuur mee, vol met blikkerende LEDjes. En dergelijke. En snoeren. Gevraagd naar het soort muziek dat hij ging produceren, gaf Joost als karakteristieken: "ambient" - "acid jazz" - "abstract".





Een bijzonder geval was de oprolpiano die Joost óók had meegebracht. Uit logistiek oogpunt een verbazingwekkend handige vondst. In muzikaal opzicht bleek echter dat de piano nog niet helemaal rijp was voor demonstratie. Hij vertoonde kuren .... maaaaaaarrrrr .... hij komt terug!








 Naar de top van deze pagina