Naar de Startpagina

 Webmaster 
     Terug naar de overzichtspagina

Projecten


Lijkkist op rails, met zijspan


Wasdahnou?

Het werd weer eens tijd voor een wat meer surrealistisch - om niet te zeggen, totaal absurd - project. Inspiratie was er genoeg.


We gingen uit van de al enige tijd voorhanden zijnde lijkkist. We verwierven deze in verband met een tentoonstelling die echter afgelast werd. De kist komt uit ItaliŽ, hij diende om een lijk te repatriŽren naar Amsterdam. Zo'n last wordt in een zinken kist gesoldeerd en de houten lijkkist diende als omkist. Het is enige lijkkist die we kennen die uitgerust is met een slot .... Goed, bij het crematorium in Amsterdam kon de lege kist worden afgehaald. Gelukkig paste hij net in de auto, als hij op de imperiaal had gemoeten, zou er vast wel enige ophef zijn ontstaan, onderweg.


De lijkkist is gemonteerd op de korte spoorwagon. Zo kan hij riant rijden. Het deksel is afgenomen en het viel ons plotseling op, hoeveel het geheel weg had van een vliegtuigcockpit. Niet geaarzeld, direct besloten de kist werkelijk als cockpit in te richten. Bedenk, een piloot noemde vroeger z'n toestel: "mijn kist". Soms werd dat letterlijk bewaarheid, als er iets serieus misging. Op onderstaande foto liggen de spullen al wel in de cockpit-to-be, maar er is nog niets gemonteerd. Om het vliegtuiggevoel wat te versterken hebben we de kist flink ver naar voren geplaatst.





Het interieur van de "cockpit" steekt straks wat boven de rand van de kist uit, daarom kan het deksel niet dicht. Maar dat geeft niet, want we vonden er een veel betere bestemming voor.




Met de mooie (kunst)zijden voering en de typische vorm vormt het deksel het perfecte zijspan voor de lijkkist. Er hoefde alleen nog maar een wiel onder gemonteerd te worden.


(wordt vervolgd)



Panne!

Zoals wel eens vaker voorkomt, liep de uitvoering van de plannen een flinke vertraging op. De installatie stond enige maanden (onafgebouwd) in weer en wind buiten in de beeldentuin. En toen hoefde het afbouwen al niet meer. De kist, van Italiaanse makelij en - naar wij dachten - heel solide, bleek toch weinig degelijk.


Door de regen trokken alle planken krom, liet de fineer los en gingen bijna alle hoeken wijd openstaan. Vliegen in een dergelijke kist zou extreem gevaarlijk worden, dus hebben wij, om afkeur door de Rijks Luchtvaart Dienst vůůr te zijn, onze plannen laten varen.


Wel hebben we nu antwoord op een vraag, die ons al langere tijd bezig hield. Hoe komen toch de wormen in de kist, om daar hun nuttig werk te verrichten?







 Naar de top van deze pagina