Naar de Startpagina

 Webmaster 
     Terug naar de overzichtspagina

Ruig n rauw - 4 mei t/m 29 juni 2008



 Deze tentoonstelling is voorbij




Over de kunstenaars


Fritz-Jakob Leutenberg (D) schildert als een jonge leeuw; maar dan wel een jonge leeuw met bijna 70 jaren levenservaring. Hij maakte als jong kind de tweede wereldoorlog mee en dat heeft zijn leven en zijn visie op de wereld diepgaand gevormd, in alle opzichten. Hij beziet de moderne maatschappij met de nodige scepsis, twijfel en zelfs argwaan. Zijn schilderijen zijn fel van kleur, naïef van opzet, woest van uitvoering en extreem expressief. In elk schilderij is een complete gedachtenwereld verborgen. Idealisme is hem niet vreemd, filosofie evenmin.


Sinds enige tijd boetseert Fritz-Jakob ook. Hij experimenteert gretig met papierklei en komt tot beelden met een totaal eigen karakter. Ze zijn nooit "mooi", vaak ontbreken gewoon stukken aan het beeld, er vallen gaten in - maar ze laten wel een verpletterende indruk na.


De dichter Reepke (NL) (pseudoniem van Peter Scharpach) kent de zelfkant van onze maatschappij uit eigen ervaring van zeer nabij. Hij weet hoe diep de Eindhovense goten zijn. Tegenwoordig mijdt hij deze en schrijft er liever over. Waren zijn eerdere gedichten overwegend geobsedeerd door vrouwen, drugs en alcohol (niet noodzakelijk in die volgorde); het nieuwe werk neemt meer afstand en is daardoor ook veel fascinerender. Geleidelijk ontwikkelt Reepke een nieuw oeuvre, dat de zwarte zijde van het bestaan bepaald niet schuwt, maar waarin nieuwe inzichten tot uiting komen.



Geëxposeerd werk


Een mooi voorbeeld van Fritz' boetseerwerk: "Alex"




Een goed voorbeeld van Fritz' schilderstijl: "Twee gezichten"




Dit is het gedicht dat Reepke bij dit schilderij schreef ....


 

Twee keer
een zelfde gezicht en
mogelijk iets dat hij zelf niet weet
mogelijk een vervlakking juist
door uitermate bewust zijn
dat zie ik ...
Maar wat zag Fritz-Jakob,
de schilder?
Zouden dat ook twee
verschillende gezichten zijn,
de een het hoofd; de ander het hart,
die gespleten samenkomen en,
ook andersom, als een zelf
en een masker,
soms één en soms ook
twee zijn?


Wordt aloude
indiaanse medicijnmannen-
wijsheid en de goddelijkheid
van False-Face, hier
vermengd verbeeld?
Zien we niet
deze geschilderde persoon,
zich verbijten in een woeste
pijnkreet, in een fractie
van een moment
zo kort
voor definitieve
doorbraak en eruptie?


Misschien beoogt
de verteller uiteindelijk wel
bewustzijn van hoger- en
lager zelf.
Een open uitnodiging
voor meerdere vage (on)bekenden
uit de zelf-eigen diepten van
deze of gene (toe-)
schouwer.


 

Innige samenwerking


De schilderijen en beelden van Fritz-Jakob en de gedichten van Reepke zijn op elkaar afgestemd. Zo verwerkte Fritz-Jakob bijvoorbeeld Reepke's gedicht "Democratie" in een deel van zijn magistraal drieluik "Mijn Nederland". Imponerend, dat drieluik, ook in formaat: 2 meter 15 hoog, 5 meter 25 breed .... Het wordt op deze expositie getoond. Andere werken van Fritz op de tentoonstelling zijn geïnspireerd op weer andere gedichten van Reepke. Het omgekeerde is ook het geval, Reepke schreef gedichten bij schilderijen van Fritz-Jakob. We zeiden het al, de heren zijn beslist aan elkaar gewaagd!

Twee kunstenaars, die hun taak (als maatschappijcriticus de zwakheden in de mens en in de maatschappij duidelijk maken) serieus opvatten. Onze wereld is een doolhof. Dit gegeven vormt de leidraad voor de vormgeving van de tentoonstelling. De presentatie is een ruimtevullende tentoonstellingsmachine, een gigantische installatie die woorden, beelden, film, geluid en muziek in een doolhof met wanden van krantenpapier combineert tot een indringende ervaring. De krant als inspiratiebron is duidelijk aanwezig. Een verwarrende en heftige belevenis, zowel visueel als auditief. Behoorlijk vervreemdend.









Dit is iets waar het vaak aan schort.
Een degelijk rijm klinkt altijd kort,
en ik kan het nog heel wat sneller,
als ík er maar niet moe van word.

Ach, houd het toch eens lekker klein,
het hoeft toch niet veel meer te zijn,
dan leuke dreutels met een jambe,
de viervoet vind ik extra fijn!

Wel is het ooit al eens gedaan,
wiens naam helaas aan mij ontschoten,
hij had een goede schrijversbaan.

Dan uiteindelijk toch in bed,
de brute geesteskracht ontbloten,
hoe vaardig schrijf ik een sonnet?


-------

3maal
hebt gij mij verzocht
wel
ik ben gekomen
en nu zegt gij
dat ik niet welkom ben
wilde gij niet
met alle regels breken
de koning onttronen
en zelf poortwachter zijn
gij nam zelf de gesel
en het zwaard
vergeef mij
dat ook ik gewapend ben
en hoed u voor het oordeel



Ik zweer bij het stuk in mijn kraag
dat ik mijn verlangens met argwaan bekijken
en de eerbaarheid bewaken zal
ook al siert het me
dat ik me - en dat is onterecht gebleken -
zorgen maakte, desalniettemin
zal ik mijn ogen in een zakje stoppen
- ik kijk ook al veel te hongerig -

Liever doe ik mezelf geweld aan
- het is de plicht van elke gelovige
het leven en het ware geloof
te beschermen -

Ik zal ervoor vechten
voeg het bij mijn boete
want het is geweten en
de Kwade Wil; Hij
laat niet gauw los

Zwart satijn en zomaar
ophouden en voelen als
een ridder van de moraal
want de nacht raakt alle mensen
ik zal zaaien en oogsten
spreken zoals mij geleerd is
de angst eruit gegeseld
ga ik wederom
met de billen bloot.



Geen tijd gekregen om je
te profileren als mooi en zachtaardig,
niet gehinderd door blijkbaar overbodige
kledij, wordt je zachtjes uitgedrukt;
overmeesterd

Gelukkig blijft het daarbij
ook al was je liever doodgegaan

Koffie en cigaretten
om bij te komen uit de roes;
een zware deken van stil geweld
en hunkerend verdriet

Huilend puzzelen
aan een compositiefoto - angst als
het begint te lijken en nog bleker
bij weer een ander dossier

Misschien wordt-ie nooit gepakt
je kunt toch niet ruilen en
de echte pijn moet nog komen

Ik ben geen deskundige
ken slechts het bijten van de zweep

Kansen zijn
dat je dat niet kunt verwerken
voor altijd eenzaam
maar
nooit meer
alleen.




Flyer






 Naar de top van deze pagina